Jakie są konsekwencja bycia uznanym za takiego, kto: “nie mógł w czasie czynu rozpoznać jego znaczenia lub pokierować swoim postępowaniem”?

Sprawy sądowe R.P. to zarządzanie konfliktem. Do Sądu R.P. trafiają sprawy, gdzie występuje jakiś konflikt, a Sąd coś z tym konfliktem robi. Gdyby strony konfliktu chciały same rozwiązać swój problem, to by to zrobiły wcześniej, za pośrednictwem mediacji na przykład. Fakt, że nie rozwiązują tego konfliktu same, oznacza, że chcą go niejako w niego wmieszać Sąd / aparat sprawiedliwości / Skarb Państwa.

Jeśli jest konflikt, a jakaś strona – ta obwiniona – zostanie uznana za kogoś, kto “nie mógł w czasie czynu rozpoznać jego znaczenia lub pokierować swoim postępowaniem”, to co dzieje się z konfliktem? Czy Sąd / Skarb Państwa 1) bierze go na siebie, czy 2) zrzuca ten konflikt na obwinionego uznając, że jest z nim tak źle, że niewiele mu zaszkodzi jeśli będzie mu jeszcze bardziej źle; 3) przerzuca konflikt na tego kto ma konflikt z tym obwinionym; 4) to zależy.

Kalibracja prawdziwości stwierdzeń:
1) 30;
2) 0;
3) 1000
4) 0

Oznaczać by to mogło, że aparat sprawiedliwości R.P. prowadzi pewną grę w karanie, a uznając kogoś za takiego, co “nie mógł w czasie czynu rozpoznać jego znaczenia lub pokierować swoim postępowaniem” uznaje obwinionego za zbyt zdrowego w schizofrenicznej rzeczywistości, że postanawia się w to nie bawić i dla niego – systemu – sprawy nie ma. Oczywiście sprawa jest, ale przez fakt iż nie wiadomo jak traktować i co to znaczy, że ktoś “nie mógł w czasie czynu rozpoznać jego znaczenia lub pokierować swoim postępowaniem” to może oznaczać, że różni obserwatorzy tej sprawy mogą mieć zupełnie odmienne zdanie. Być może jedna ze stron – ta pozywająca może traktować, takiego obwinionego który “nie mógł w czasie czynu rozpoznać jego znaczenia lub pokierować swoim postępowaniem” za świra i czerpać z tego poczucie satysfakcji sama uznając się za normalną.

Być może można zaryzykować stwierdzenie, że system lubi i hołubi “osobom”, które nie chcą się bawić w cywilizację i daje im z góry pierwszeństwo i wygraną. Prawdziwość takiego poglądu kalibruje na: 800. Uznanie przez system kogoś za takiego, kto nie lubi się bawić w cywilizację nie musi oznaczać wcale dobra dla takiego kogoś.

Cdn…

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *